Rotacje w siatkówce, systemy 5-1, 6-2 i 4-2 wyjaśnione

Strefy i numery rotacji

Boisko ma sześć stref. Strefa 1 to prawy tył, gdzie stoi zagrywający. Licząc przeciwnie do ruchu wskazówek zegara: strefa 2 prawy przód, 3 środek przodu, 4 lewy przód, 5 lewy tył, 6 środek tyłu. Gdy Wasza drużyna wygra side-out, wszyscy przesuwają się o jedną strefę zgodnie z ruchem wskazówek zegara, a zawodnik, który trafia do strefy 1, zagrywa.

Numer rotacji odczytuje się zwykle ze strefy rozgrywającego: rotacja 1 to rozgrywający w strefie 1. Gdy drużyna rotuje, rozgrywający przechodzi 1 → 6 → 5 → 4 → 3 → 2, więc set przechodzi przez rotacje w tej kolejności. VolleyInsights odczytuje rotację tak samo: znacznik R na wyniku na żywo pokazuje strefę rozgrywającego.

W chwili zagrywki zawodnicy muszą stać w kolejności rotacji. Po zagrywce mogą przejść w dowolne miejsce. Ta różnica między tym, gdzie zawodnicy muszą stać, a tym, gdzie chcą być, sprawia, że każda rotacja ma dwa ustawienia.

5-1: jeden rozgrywający przez cały mecz

System 5-1 ma jednego rozgrywającego i pięciu atakujących. Rozgrywający wystawia w każdej rotacji, z pierwszej i z drugiej linii.

• Rozgrywający w drugiej linii (strefy 1, 6, 5): trzech atakujących w pierwszej linii. Rozgrywający wbiega z tyłu, żeby wystawić.
• Rozgrywający w pierwszej linii (strefy 4, 3, 2): tylko dwóch atakujących z przodu, ale rozgrywający może zaatakować albo kiwnąć drugą piłkę.

Zwykła kolejność wokół rozgrywającego to rozgrywający, przyjmujący, środkowy, atakujący, przyjmujący, środkowy, więc atakujący zawsze stoi naprzeciw rozgrywającego. Daje to atakującym jedno, powtarzalne wystawienie, dlatego używa go większość drużyn, które mają jednego mocnego rozgrywającego.

6-2 i 4-2: dwóch rozgrywających

6-2. System 6-2 ma dwóch rozgrywających stojących naprzeciw siebie. Wystawia ten, który jest w drugiej linii. Rozgrywający z pierwszej linii gra jako atakujący z prawej strony.

W efekcie w każdej rotacji jest trzech atakujących w pierwszej linii. Cena to dwóch rozgrywających do wytrenowania, i to takich, którzy potrafią też atakować lub blokować na prawym skrzydle.

4-2. System 4-2 też ma dwóch rozgrywających naprzeciw siebie, ale wystawia ten z pierwszej linii. Rozgrywający z drugiej linii gra w obronie.

W każdej rotacji jest tylko dwóch atakujących z przodu, ale rozgrywający nigdy nie musi wbiegać z tyłu. Dlatego jest popularny u początkujących i młodszych drużyn.

6-2 i 4-2 działają tylko wtedy, gdy dwaj rozgrywający naprawdę stoją naprzeciw siebie: w strefach 1 i 4, 2 i 5 albo 3 i 6. Jeśli zaczynają obok siebie, będą rotacje, w których w linii, która ma wystawiać, nie ma rozgrywającego.

Ustawienie w przyjęciu zagrywki

Gdy zagrywa rywal, Twoi zawodnicy zaczynają w ustawieniu do przyjęcia zagrywki. Zwykła zasada:

• Dwóch przyjmujących i libero przyjmuje, kilka metrów od siatki.
• Rozgrywający chowa się poza torami przyjęcia, gotowy, żeby pobiec na miejsce wystawy.
• Środkowy i atakujący nie wchodzą w drogę przyjmującym.

Każda rotacja potrzebuje własnego ustawienia, bo rozgrywający i przyjmujący zaczynają w innych strefach. Rozrysuj wszystkie sześć dla swojej drużyny i przećwicz je na treningu.

Pozycje w ataku

Gdy piłka jest w grze, zawodnicy przechodzą na miejsca, z których ich pozycja atakuje lub broni:

Gdy Wy zagrywacie, zagrywający zaczyna za linią końcową i dołącza na swoje miejsce, gdy piłka jest w grze.

Gdzie pasuje libero

Libero to specjalista drugiej linii. Większość drużyn zmienia nim środkowego, gdy ten schodzi do drugiej linii, więc środkowy gra tylko w rotacjach w pierwszej linii. W przyjęciu zagrywki libero jest jednym z głównych przyjmujących. W VolleyInsights ustawiasz, z którymi zawodnikami libero się zmienia, a aplikacja może robić te zmiany automatycznie przy rotacji.

Na boisku na żywo

VolleyInsights potrafi rysować te ustawienia w trakcie meczu. Wybierz 5-1, 6-2 albo 4-2 w Ustawieniach, w drużynie, w meczu albo w ustawieniach meczu na żywo. Gdy przyjmujecie, boisko pokazuje ustawienie w przyjęciu bieżącej rotacji; gdy zagrywacie albo piłka jest w grze, pokazuje pozycję w ataku każdej roli. Podpis pod boiskiem mówi, które, np. „5-1 · Przyjęcie”. W 6-2 albo 4-2 aplikacja sprawdza, czy na boisku są dwaj rozgrywający w przeciwnych strefach, i prosi o poprawienie ustawienia, jeśli nie.

Zmienia to tylko miejsca, w których rysowani są zawodnicy. Numery rotacji, strefy i wszystkie statystyki pozostają takie same, niezależnie od wybranego systemu. Systemy rotacji są dla szóstek; mecze 4x4 i plażowe 2x2 zachowują zwykłe strefy.

Gdy znasz już swoje rotacje, następne pytanie brzmi: która traci punkty? % side-outu według rotacji pokazuje, jak to sprawdzić, a analiza meczu po porażce stawia to w szerszym kontekście.